Gülistan sahibi Şeyh Sa’dî-i Şirazî naklediyor, der: “Ben bir ehl-i kalbi tekyede, seyr-i sülûk ile meşgul iken görmüştüm. Birkaç gün sonra onu talebeler içinde medresede gördüm. “Ne için o feyizli tekkeyi terkedip bu medreseye geldin?” dedim. O dedi ki: “Orada yalnız herkes kendi nefsini - eğer muvaffak olursa - kurtarabilir. Burada ise bu âlî-himmet şahıslar, kendileriyle beraber çoklarını kurtarmaya çalışıyorlar. Ulüvv-ü cenab, ulüvv-ü himmet bunlardadır. Fazilet ve himmet bunlardadır. Onun için buraya geldim.”